ตอกไมโครไพล์ต่อเติมห้องพยาบาล มจธ. บางมด

Case Study นี้เป็นงานฐานรากสำหรับ โครงการปรับปรุงห้องเก็บข้อสอบเป็นห้องพยาบาลของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (บางมด) โดยมีการเปิดพื้นที่เดิมเพื่อทำฐานรากใหม่สำหรับส่วนที่ปรับปรุงและต่อเติม

โครงการนี้ใช้ไมโครไพล์ขนาด 30 เซนติเมตร เสาเข็มยาวท่อนละประมาณ 1.5 เมตร ความลึกเฉลี่ยประมาณ 21 เมตร และตรวจช่วงปลายการตอกด้วยวิธี Last 10 Blow สำหรับอาคารอื่น รายละเอียดดังกล่าวต้องกำหนดจากแบบฐานราก สภาพดิน น้ำหนักโครงสร้าง และการออกแบบของวิศวกร

โจทย์หน้างาน: ทำฐานรากใหม่ในพื้นที่ปรับปรุงอาคารเดิม

ภาพป้ายโครงการระบุชัดว่าพื้นที่นี้เป็นงานปรับปรุงจากห้องเก็บข้อสอบเป็นห้องพยาบาล ขณะที่ภาพภายในเขตก่อสร้างแสดงการรื้อและเปิดพื้นเดิม มีต้นไม้ อาคารเดิม แนวรั้วชั่วคราว และพื้นที่สำหรับปั้นจั่นกับท่อนเสาเข็มอยู่ในบริเวณเดียวกัน

ป้ายหน้าโครงการแสดงขอบเขตงานปรับปรุง ส่วนรายละเอียดฐานรากต้องพิจารณาจากแบบและพื้นที่ก่อสร้างจริงภายในแนวรั้ว

ภาพมุมกว้างแสดงตำแหน่งปั้นจั่น เสาเข็มที่ตอกแล้ว กองท่อนเสาเข็ม และพื้นที่รื้ออาคารเดิมภายในเขตก่อสร้างเดียวกัน

สำหรับงานปรับปรุงอาคารเดิม ควรตรวจตำแหน่งฐานรากใหม่ แนวอาคารเดิม ทางนำเครื่องจักร จุดพักท่อน และพื้นที่ที่สามารถเปิดพื้นได้จริงก่อนเริ่มงาน ดูหลักการที่เกี่ยวข้องได้ที่ งานต่อเติมอาคาร และ งานฐานราก

ไมโครไพล์ขนาด 30 เซนติเมตรและเกณฑ์รับน้ำหนัก

โครงการเลือกใช้ไมโครไพล์ขนาด 30 เซนติเมตร และกำหนดกำลังรับน้ำหนักปลอดภัยไว้ในช่วง 35–45 ตันต่อต้น สำหรับงานอื่น กำลังรับน้ำหนักที่ใช้ต้องพิจารณาร่วมกับแบบฐานราก สภาพดิน และเกณฑ์ออกแบบของโครงการนั้น

การเลือกขนาดและจำนวนเสาเข็มต้องสัมพันธ์กับน้ำหนักโครงสร้าง รายละเอียดฐานราก ชั้นดิน และเกณฑ์ควบคุมงานของวิศวกร หากต้องการดูข้อมูลผลิตภัณฑ์ในภาพรวม อ่านต่อได้ที่ ไมโครไพล์ขนาด 30 เซนติเมตร

ภาพแสดงการจัดท่อนเสาเข็มเข้าแนวปั้นจั่นก่อนทำงานต่อที่ตำแหน่งตอก

ใช้เสาเข็มท่อนสั้นและเชื่อมต่อที่จุดตอก

เสาเข็มแต่ละท่อนของโครงการยาวประมาณ 1.5 เมตร การแบ่งเป็นท่อนสั้นช่วยให้ขนย้ายและยกตั้งภายในพื้นที่ก่อสร้างได้สะดวกกว่าการนำเสาเข็มยาวทั้งต้นเข้าหน้างาน จากนั้นจึงต่อท่อนและเชื่อมรอยต่อก่อนตอกต่อเนื่องลงไป

ช่างทำงานที่รอยต่อของท่อนเสาเข็มข้างปั้นจั่นโดยตรง ก่อนเดินงานท่อนถัดไป

ภาพระยะใกล้ช่วยให้เห็นแนวเชื่อมรอบรอยต่อของท่อนเสาเข็ม ซึ่งเป็นจุดที่ต้องควบคุมระหว่างการต่อท่อน

การต่อท่อนให้ได้แนวต่อเนื่องควรทำควบคู่กับการตรวจแนวเสาเข็มระหว่างตอก เพราะการคลาดของแนวในช่วงต้นอาจส่งผลต่อแนวของเสาเข็มเมื่อทำงานลงลึก อ่านเพิ่มเติมได้ที่ การตรวจแนวดิ่งด้วยลูกดิ่ง

ความลึกประมาณ 21 เมตรและการตรวจ Last 10 Blow

งานนี้มีความลึกเฉลี่ยประมาณ 21 เมตร และใช้วิธี Last 10 Blow ประกอบการตรวจช่วงปลายการตอกก่อนจบเสาเข็มแต่ละต้น สำหรับอาคารอื่นในพื้นที่บางมด ความลึกและเกณฑ์จบงานต้องพิจารณาจากชั้นดิน น้ำหนักฐานราก ขนาดเสาเข็ม และข้อกำหนดของแบบโครงสร้าง

ภาพแสดงรอยขีดที่บันทึกไว้บนผิวเสาเข็มบริเวณจุดตอก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อมูลหน้างานที่ควรเก็บควบคู่กับผลการตอก

พื้นที่ทำงานถูกแยกออกภายในแนวรั้วชั่วคราว โดยมีปั้นจั่น ท่อนเสาเข็ม และอุปกรณ์ก่อสร้างอยู่ภายในเขตเดียวกัน

กั้นพื้นที่ก่อสร้างออกจากพื้นที่ใช้งานของมหาวิทยาลัย

ภาพภายนอกโครงการแสดงแนวรั้วทึบพร้อมป้าย Safety First และป้ายเตือนเครื่องจักรกำลังทำงาน การกั้นพื้นที่ช่วยแยกเขตก่อสร้างออกจากทางสัญจรภายนอก โดยเฉพาะในสถานที่ที่ยังมีผู้ใช้งานอาคารและพื้นที่โดยรอบระหว่างดำเนินงาน

แนวรั้วและป้ายเตือนทำหน้าที่สื่อขอบเขตพื้นที่ก่อสร้างและการมีเครื่องจักรทำงานอยู่ภายใน

สิ่งที่ Case Study นี้สะท้อน

กรณี มจธ. บางมด แสดงให้เห็นว่า งานปรับปรุงอาคารเดิมอาจต้องวางแผนฐานรากใหม่ควบคู่กับข้อจำกัดของพื้นที่ก่อสร้าง ตั้งแต่การเปิดพื้นเดิม จุดตั้งปั้นจั่น การจัดท่อนเสาเข็ม การเชื่อมรอยต่อ ไปจนถึงการแยกเขตก่อสร้างจากพื้นที่ใช้งานภายนอก

หากวางแผนงานลักษณะใกล้เคียงกัน ควรเริ่มจากแบบฐานรากและการสำรวจพื้นที่จริงก่อนเลือกขนาดเสาเข็ม กำลังรับน้ำหนัก ความลึก และวิธีเข้าทำงาน เพื่อให้รายละเอียดฐานรากสอดคล้องกับอาคารและข้อจำกัดของพื้นที่นั้น